خدا را شکر که زنيم

روزهای شلوغ ما در راهند و آرامش قبل از طوفان را کاملا حس می کنیم . زمان ضرباهنگ تندی یافته و شمارش معکوس به تدریج آغاز می شود . درست بعد از ماه مبارک که نیمه دوم مهر هم سپری می شود و ما روز و شبمان یکی می شود تا مقالات به سامان شود و نشریات به سامان شود و کلیه اجرائیات سمینار به سامان شود و ترتیب میزبانی های درخور داده شود .

اکنون در تدارک انتشار ویژه نامه هاییم که اولینش از زیرچاپ درآمده و راضی کننده است ظاهرا.و در تدارک پیش سمینار که هفته آینده با همکاری مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی در تالار امیرالمومنین مرکز برگزار خواهد شد و پیش سمینار بعدی در دانشگاه یزد .

انتظارمان از مشارکت کننده ها خیلی بیش از این بوده است فکر می کردیم تمام دغدغه های مارا خوب درک می کنند و تا قدم آخر همراهیمان می کنند ولی ظاهرا هرکاری مربوط به زنان حتی در حوزه علم و پژوهش باید به تمامی توسط خود آنان به سامان شود . باشد، ما که خود را وقف این راه کرده ایم کاش لااقل دوستانی که باری از دوشمان برنمی دارند، رنجه مان ندارند .

مرد آن است که در کشاکش دهر سنگ زیرین آسیا باشد . این روزها این ضرب المثل هم شده ورد زبانمان . خدارحم کرده زنیم وگرنه زیر این آسیای سنگین همه استخوانهایمان خورد شده بود و یادش به خیر ناسزای مادر وقتی خطایی می کردیم : دنده ت نرم! خودکرده را تدبیر نیست !!!

/ 3 نظر / 19 بازدید
زينا

بگذاريم روزهای شلوغ برسند و حس آرامش پيش از طوفان را به پس از طوفان نيز بکشانيم. خدا با ماست.

پژوهشگر

منتظر آرامش می مانيم ولی خود می دانيم که موقتيست ما زنده از آنيم که آرام نگيريم موجيم که آسودگی ما عدم ماست