- انجمن زنان پژوهشگر تاریخ -
 
 

حدود سه دهه از آن روزهای پرشور می گذرد :

همان روزهای حضور و حماسه و ایثار . روزهای آتش و خون و فریاد و لبخند . روزهای گل و گلوله . همان روزهایی که گذر تند حوادث و وقایع نویسندگان را از ثبت آنها بازمی داشت و نظاره گران را از رصد کردن همه واقعیت ها ممانعت می نمود . وبدین سان چشم ها در حسرت دیدن همه زیبایی هایی که خلق می شد ، می ماند و گوش ها درعطش شنیدن همه آن شگفتی ها باقی می ماند و صحنه های بدیع و یگانه از تبلور همه واژگان زیبا ترسیم می شد و تصویر می شد و نقش می شد باشد که فرداییان را خوراکی برای استواری و ماندگاری فراهم آید .

و امروز میراثداران آن انقلاب شگفت ( چه آنان که خود نقش آفرین بودند یا نظاره  گر و یا نسل جوانی که باید به شنیده ها اکتفا کنند ) برای ادراک کامل همه آنچه که شد ، اسناد و مدارک فراوان دراختیار دارند و کاش فرزندان ایران امروزبا روحیه جستجوگری و با همان اصراری که برای شناخت همه ناشناخته های دنیای جدید دارند ، دیروز خود را تتبع و بررسی می کردند و به جای مصرف تولیدات آماده و تن دادن به آنچه به نام تاریخ با واسطه دریافت می کنند ، به سرچشمه سر می زدند تا به حقایق ناب دست پیداکنند و یافته هایشان را چون متاعی گرانبها حفاظت کنند برای روزی دیگر و روزگاری دیگر که این تجارب ارجمند ارزش واقعی خود را بیابد و بنمایاند .

لینک نوشته
چهارشنبه ۱۸ بهمن ،۱۳۸٥ - انجمن زنان پژوهشگر


جهت رويت مطالب قبلي به آرشيو وبلاگ مراجعه كنيد
 
انجمن زنان پژوهشگر تاريخ
اخبار وبلاگ ها
ليست وبلاگ ها

آمار و خروجی
  RSS 2.0  


Powered by:
پرشین وبلاگ