- انجمن زنان پژوهشگر تاریخ -
 
 

               

اگر چشم بدوزی به چهره‌ی لطیفشان، شاید جای اشک اگر خوب به آسمان ایران نگاه کنید، آن چنان که در کودکی به آن خیره می‌شدید، انبوه فروهرها را می‌بینید که با پیکرهای کوچک بی‌رنگشان در آبی اسفندماه پرپر می‌زنند و هر یک گویی نگران کسی هستند. بینشان هستند فرشته‌های کوچکی که سرزنده و امیدوارند، لابد همزادان دختران و پسران ایرانی  هزارانی نیز هستند که گویی دلزده‌اند، نگوییم مأیوس، بغ کرده‌اند و گرفتار. مگرنه اینکه این فرشته‌های همزاد، جهان مینوی را ترک کرده‌اند تا با ما باشند و همراه ما با بدی و پلیدی و دروغ بجنگند؟ از همین است شاید که بالهای نازک اهورایی‌شان، گاه‌گاه زخمی است  خشک‌شده‌ای را نیز ببینی. شکایتی ندارند اما. هرجا که مردمی انبوه، جمعند، اگرچه بوی‌های ناخوش نیز مشام کوچک آنان را بیازارد، می‌توانی دید که کشیده‌تر شده‌اند، گویی باری کمتر شده‌است از دوششان. مردمان چون باهمند، گرامی‌ترند

 جای‌جای می‌بینیشان که دل‌دل می‌کنند تا فروردین فرا رسد، ماه فروهرها. در آن نخستین روز ماه، فروهر نیاکان ایرانیان، رفتگان ما، تنگنای آسمان را پر خواهند کرد که با نفس گرمشان دلمردگی‌ها را آب کنند و به فروهرهای سرمازده‌ی ما دل بدهند. از این است که باید خانه‌ها را بروبیم، سبزه‌ها را برویانیم، سفره‌ی سین‌های امید و زندگی را پهن کنیم، دلها را بپالاییم و رخت نو بپوشیم تا آن هنگام که فروهر عزیزان رفته، این گرامی‌ترین میهمانان، به خانه‌های پاکیزه‌ی ما پای می‌گذارند، بر ما برکت بخشند و به ما دعای خیر کنند و فروهرهای ایرانیان را یاری دهند تا در این دنیای بزرگ با دروغ و پلیدی بجنگند 

 شاید وقتش شده باشد که خوب به آسمان ایران نگاه کنید، نه آن دورها، همین آبی نزدیک را. کوچک زخمی خود را دریابید، همان با نگاه، همان با پیمان                                           

 سیما سلطانی

لینک نوشته
جمعه ۱٧ اسفند ،۱۳۸٦ - انجمن زنان پژوهشگر


جهت رويت مطالب قبلي به آرشيو وبلاگ مراجعه كنيد
 
انجمن زنان پژوهشگر تاريخ
اخبار وبلاگ ها
ليست وبلاگ ها

آمار و خروجی
  RSS 2.0  


Powered by:
پرشین وبلاگ