- انجمن زنان پژوهشگر تاریخ -
 
 

امروز بي جهت ياد خاطره اي افتادم كه چند سال پيش برايم اتفاق افتاد. رفته بوديم لوور و به اصرار من رفتيم سراغ سالن هاي بزرگ ايران كه گويا بيش از ده سالن است و مجموعه اي از آثار به غارت رفته ي ايران در آنجا جمع آمده است. در ورودي هر سالن صفحه اي فلزي  به ديوار نصب كرده اند كه نقشه ي مربوط به تمدن مربوطه در آن آمده است. ورودي سالن هاي ايران نيز نقشه ي ايران را داشت. به دقت كه به نقشه نگاه كردم ديدم در كنار نام خليج فارس در پرانتز نام "عربي" آمده است. البته اين نام دوم به سختي خوانده مي شد، چه كسي با چيزي تيز، فرض كنيد يك كليد يا ميخ، نام جعلي عربي را خراشيده بود. با خود فكركردم كه چه ايراني دليري، در لوور با اينهمه نگهبان و دوربين چه جور چنين كاري كرده است، در ورودي سالن بعدي ايران باز با كنجكاوي به نقشه نگريستم، همان بود، عربي خراشيده شده بود و فارس مي درخشيد. سومي و چهارمي و... گفتم  دست مريزاد به ايرانيان. نمي دانم آيا بعد از اين دو سه سال آيا هنوز آن نقشه ها  بر ديوار مانده و يا مجدداً نام جعلي را به آن افزوده اند اما در آن روز احساسم اين بود كه فره ي ايراني همه جا با ما ايرانيان است، دل نگران نباشيد آن فره ايران را مي پايد.

سیما سلطانی

لینک نوشته
شنبه ٢٤ آذر ،۱۳۸٦ - انجمن زنان پژوهشگر


جهت رويت مطالب قبلي به آرشيو وبلاگ مراجعه كنيد
 
انجمن زنان پژوهشگر تاريخ
اخبار وبلاگ ها
ليست وبلاگ ها

آمار و خروجی
  RSS 2.0  


Powered by:
پرشین وبلاگ